Frekwencja w atrakcjach turystycznych w latach 2011-2015

ATRAKCJĄ TURYSTYCZNĄ,  w ujęciu produktowym, mogą być walory, miejsca i wydarzenia, obiekty i autentyczne wytwory kultury wyższej, oznaczone jako szczególne, mające zdolność przyciągania turystów i decydujące o tym, że wybierają oni dany obszar, a nie inny. Połączone z usługami turystycznymi tworzą produkt turystyczny (Kruczek, 2011).

Inne wybrane definicje podają, że atrakcją turystyczną może być:

  • cokolwiek, co zaciekawia turystów (Lundberg, 1985);
  • miejsce charakterystyczne, często unikalne, np. naturalne środowisko, zabytek historyczny; takie wydarzenia, jak festiwale i imprezy sportowe (Goodall, 1990);
  • każdy walor (obiekt) przyrodniczy, dzieło człowieka, urządzenie lub impreza, które przyciągają gości w określone miejsce, może być atrakcją turystyczną (Davidson, 1996);

BADANIA NAD FREKWENCJĄ W ATRAKCJACH TURYSTYCZNYCH w 2014 roku zostały zainicjowane przez Polską Organizację Turystyczną, w uznaniu wartości tej informacji dla szacowania wielkości ruchu turystycznego oraz tworzenia nowych i doskonalenia istniejących produktów turystycznych. Wykonawcą zadania był dr hab. Zbigniew Kruczek, prof. nadzwyczajny AWF w Krakowie, specjalizujący się m.in. w problematyce atrakcji turystycznych.

W pierwszym raporcie dokonano analizy frekwencji w 363 atrakcjach, zewidencjonowanych w  Internetowym Systemie Informacji Turystycznej (ISIT) i przekazanych na potrzeby badania przez Polską Organizację Turystyczną. Analiza objęła lata 2011-2013. W kolejnych latach dodawano do bazy atrakcji nowe obiekty, rozszerzając w 2016 roku listę monitorowanych atrakcji turystycznych do 1024.

 

Informacje o frekwencji zbierano drogą wywiadów mailowych i telefonicznych, weryfikowano i uzupełniano w oparciu o dane ze stron internetowych atrakcji oraz opinie ekspertów z regionalnych organizacji turystycznych. Główny Urząd Statystyczny przekazał informacje o frekwencji w 920 muzeach i oddziałach muzealnych oraz obiektach paramuzealnych (do analizy wybrano te, w których frekwencja przekroczyła próg 5000 odwiedzających w skali roku).

Frekwencja w atrakcjach turystycznych omówiona została według 4 podstawowych typów atrakcji: przyrodniczych, dziedzictwa kulturowego, obiektów tworzonych dla turystki oraz imprez. Zainteresowanie odwiedzających poszczególne atrakcje prezentowane jest również w układzie województw, traktowanych jako regiony turystyczne. W regionach wskazano atrakcje flagowe, ważne dla tworzenia wizerunku regionu oraz takie, które mają duży potencjał rozwoju. Opracowania zawierają również podstawy teoretyczne badań atrakcji turystycznych (definicje, terminologia, klasyfikacje), opisy trendów i tendencji oraz działań innowacyjnych w sektorze atrakcji. Dzięki współpracy z Głównym Urzędem Statystycznym, który udostępnił na potrzeby badania porównywalne dane, możliwe było przeprowadzenie analizy dynamiki zmian w atrakcjach turystycznych. 

 

(na podstawie opracowania autorstwa dr hab. Zygmunta Kruczka, prof. ndzw., pod tym samym tytułem)

Kruczek Z., 2011. Atrakcje turystyczne. Fenomen. Typologia. Metody badań. Monografia nr 10. Proksenia 2011, ISBN 978-83-60789-36-0, s. 200.

Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności
×